Her Ağacın Meyvesi Olmaz Kompozisyon
Öyle büyük, kocaman ağaçlar vardır ki meyve vermedikleri için, insanlara pek de faydalı olmazlar. Bu durum çoğu defa insanlar için de geçerlidir. Bir insana bakarsınız ki iri yarı, yapılı, güçlü; ancak hiçbir yeteneği, meziyeti, bilgisi yoktur. Bunlar, tıpkı meyvesiz ağaçlara benzerler. Gövdelerinden, yani bedenlerinden yararlanılır; fakat beyinlerinden hiçbir şey alınamaz.
İnsanlar, dış görünüşleriyle kişiliklerini yansıtmazlar. Güçlü, yapılı veya yakışıklı olan bir insan cahil, bilgisiz veya kişiliksiz de olabilir. Aynı zamanda, vücutça zayıf, solgun, çirkin görünen bir insan, vücudunun aksine çok bilgili, çok ahlaklı ve olgun olabilir.
Bir gün dedemle bahçede yürüyorduk. Bahçenin kenarında kocaman bir ağaç vardı. Gövdesi kalın, dalları genişti ama üzerinde tek bir meyve yoktu. Biraz ileride ise daha küçük, eğri duran bir ağaç vardı. Dallarında elmalar sarkıyordu.
Dedem küçük ağacın altına gidip birkaç elma topladı. Sonra büyük ağacı göstererek, “İnsanı da bazen böyle düşünmek gerekir,” dedi. “Dıştan güçlü görünen herkes faydalı olmaz. Asıl değer, insanın bilgisiyle, ahlakıyla ve yaptığı iyiliklerle belli olur.” O an büyük ağaca tekrar baktım. Görünüşü heybetliydi ama kimseye verecek bir meyvesi yoktu.
O gün “Her ağacın meyvesi olmaz” sözünü daha iyi anladım. İnsan dış görünüşüyle, gücüyle ya da gösterişiyle değerli olmaz. Bilgisiyle, çalışkanlığıyla, güzel davranışlarıyla çevresine fayda sağlarsa gerçek değerini gösterir. Meyvesiz ağaç gölge verir ama meyveli ağaç hem gölge verir hem de verdiği güzel meyveler ile insanı cezbeder