Empati ile İlgili Kompozisyon

---

Empati ile İlgili Kompozisyon

Kişinin, kendisini başka birisinin yerine koyarak onun hissettiklerini hissedebilmesi, dünyaya onun bakış açısı ile bakabilmesi, onu anlaması ”empati” olarak adlandırılır. Bu yetiyi gerçekleştirmek ise ”empati kurmak” ifadesi ile tabir edilir.

İnsanları, diğer insanları doğru anlayabilmesi için empati kurmak şarttır. Her insanın içinde bulunduğu durum, yaşadığı olaylar, beslediği düşünceler ve hissettiği duygular birbirinden farklıdır. Kişiyi anlamanın biricik yolu, tüm bu etkenleri iyi bilmek, iyi anlamaktır. Bunun için de ya aynı durumu bizim de yaşamamız ya da kendimizi o kişinin yerine koyarak onun hangi duygular içinde olduğunu anlamaya çalışmamız gerek.

Empati, hayatın her alanında kullanılması gereken bir yetidir. Empati kuramayan bir insan, karşısındaki insanı anlayamaz. Böyle bir durumda da ortaya iletişimsizlik gibi bir durum ortaya çıkar ki bu durumda da çatışmalar başlar. Bir atasözümüz ”(Önce) iğneyi kendine, (sonra) çuvaldızı başkasına batır.” der. Aslında olması gereken, insanın önce çuvaldızı kendine, iğneyi ise başkasına batırmaktır. Ancak burada asıl düşünülmesi gereken şey, başkasına yaptığımız bir şeyi, öncelikle kendi üzerimizde yapmalı, neler hissedeceğimizi düşünmeli ona göre yapmalı veya yapmamalıyız.

İnsanlar çoğu defa başkasının ne düşüneceğini, ne hissedeceğini düşünmeden hareket ederler. Böyle insanlar için zaten diğer insanların pek kıymeti yoktur. Örneğin hiç acımadan çocukları katledenler, onlara işkence yapanlar, kendi çocuklarının başına bir şey geldiği zaman kıyametleri koparırlar. Çünkü ancak o zaman neyin ne olduğunun farkına varabilirler.

Oysa bir olayı, durumu veya kişiyi anlamak için ille de aynı durumda olmaya gerek yoktur. Empati kurarak da hayli hayli insanların duygularını anlayabiliriz. Bir insana bir davranışta bulunmadan önce durup bir düşünmeliyiz. ”Karşımdaki insan bana bu davranışı gösterseydi ben ne düşünürdüm, ne hissederdim?” demeliyiz. Bunu yaptığımızda da insanları kırmaktan, üzmekten uzak durur, daha barışçıl, daha mutlu ve huzurlu bir dünyanın oluşumunda katkıda bulunuruz.

---

Empati Kompozisyon (2)

Gönül Penceresi

Birlikte yaşayan insanların birbirleriyle huzurlu ilişkiler kurabilmesi, karşılıklı anlayışa bağlıdır. Karşımızdaki kişinin ne hissettiğini, olaylara hangi açıdan baktığını kavrayabilmek için onun gözüyle dünyaya bakmaya çalışmak gerekir. İletişimde “duygudaşlık” olarak da bilinen bu durum, insanları doğru değerlendirmenin ve sağlıklı bağlar kurmanın tek yoludur. Kendimizi başkalarının yerine koyarak düşünmeyi öğrendiğimizde, çevremizle olan iletişimimiz de çok daha güçlü hale gelir.

Herkesin hayat şartları, sevinçleri ve karşılaştığı zorluklar birbirinden tamamen farklıdır. Bir insanın yaşadığı bir sıkıntıyı tam olarak kavramak için ya o durumu bizzat yaşamak ya da güçlü bir şefkat duygusuyla kendimizi onun konumunda hayal etmek gerekir. Hani anlatılır ya, başına zor bir iş gelen kişi kendisini iyileştirmek isteyenlere “Bana doktor değil, daha önce bu sıkıntıyı yaşamış birini getirin,” demiştir. Çünkü insan ancak benzer bir tecrübe süzgecinden geçtiğinde başkasının çektiği acıyı kalbinde hisseder.

Günlük hayatta birine bir söz söylemeden ya da bir davranışta bulunmadan önce bir an durup düşünmek büyük hataların önüne geçer. Çoğu zaman bir arkadaşımızı başkalarının yanında eleştirirken onun ne kadar incineceğini hesaba katmayız. Fakat aynı sert davranış bize yapılsa ne kadar üzüleceğimizi, gururumuzun nasıl kırılacağını çok iyi biliriz. İşte kendimizi o kişinin yerine koyduğumuzda, söyleyeceğimiz kırıcı kelimeleri henüz dilimizin ucundayken yutmayı da öğreniriz.

Atalarımız bu durumu anlatmak için iğne ve çuvaldıza dair güzel bir ölçü bırakmışlardır. Bizler birine en ufak bir zarar vermeden önce, o acının büyüğünü kendi üzerimizde hayal etmeli ve nasıl canımızın yanacağını tartmalıyız. Ancak bu şekilde davrandığımızda adil bir insan olabilir ve çevremize zarar vermekten kaçınabiliriz. Bu yaklaşımı bir yaşam kuralı haline getiren toplumlarda kırgınlıklar azalır, yerini yardımlaşma ve huzur alır.

Sözü toparlamak gerekirse, başkalarını anlamaya çalışmak insan olmanın ve bir arada barış içinde yaşamanın ilk kuralıdır. Çevremizdeki insanların dertlerine, sevinçlerine ortak olmak ve onlara saygı göstermek dünyayı güzelleştirir. Attığımız her adımda karşımızdakinin duygularını hesaba katarak hareket ettiğimizde, daha anlayışlı ve mutlu bir geleceği hep birlikte inşa etmiş oluruz.