Özlem ile İlgili Kompozisyon 1
Özlem, uzak olan bir varlığa karşı duyduğumuz kavuşma isteğidir. Sadece insana karşı duyulan bir duygu değildir. Kişiler herhangi bir insana özlem duyabilecekleri gibi, bir yere, bir eyleme, duruma veya başka varlığa da özlem duyabilir. Özlem, sevgi ile kardeştir aslında. Onun olduğu yerde sevgi de vardır; çünkü insan sevdiğini özler sadece.
Özlem, birçok şaire ilham kaynağı ve şiirlerine konu olmuştur. Bu duygu kimi zaman güzel kimi zaman ise çilelidir. Eğer vuslat yani kavuşma yoksa özlemin sonunda, bu duygu çekilmez bir hal alabilir. Ölen bir sevdiğimize duyduğumuz özlem, bu dünya için kavuşması yani mutlu sonu olmayan bir duygudur. Çekilmesi gerçekten zordur. Ancak kimi zaman, özlediğimiz kişi veya varlığa kavuşacağımız an bellidir. ”Sayılı günler tez geçer.” sözünden de anlaşılacağı gibi bu duygu insana pek de acı vermez. ”Beklenen gün gelecekse, çekilen çile kutsaldır.” derler. İşte beklenen gün, özlemin sona ereceği gündür.
İnsanlar çoğu defa sahip olduğu şeyin kıymetini bilmez. Ne zaman ki o şeyi kaybeder, aslında onun ne kadar değerli olduğunu daha iyi anlar. Bu manada düşünüldüğünde, mutlu sonu olan özlemler güzeldir aslında; çünkü sahip olduklarımızın değerini daha iyi anlamamızı sağlar.
Özlem ile İlgili Kompozisyon 2
İnsan bazen en çok yanında olmayanın değerini anlar. Sevdiğimiz bir insanı, yaşadığımız bir yeri ya da geride kalan güzel günleri düşündüğümüzde içimizi sessiz bir özlem kaplar. Bu duygu, insanın geçmişiyle ve sevdikleriyle kurduğu bağın ne kadar güçlü olduğunu gösterir. Özlem çoğu zaman ayrılıkla ortaya çıkar. Uzakta yaşayan bir aile büyüğünü, başka şehre taşınan bir arkadaşı ya da uzun zamandır göremediğimiz bir akrabamızı sık sık hatırlarız. Onlarla geçirdiğimiz güzel anılar aklımıza geldikçe yeniden bir araya gelmeyi isteriz. Bu bekleyiş bazen zor gelse de sevgimizin ne kadar gerçek olduğunu anlamamıza yardımcı olur.
İnsan yalnızca kişileri değil, geçmişte yaşadığı günleri de özler. Çocukluk yılları bunun en güzel örneklerinden biridir. O zamanlar küçük şeylerle mutlu olur, saatlerce oyun oynar ve yarını düşünmeden yaşardık. Yıllar geçtikçe sorumluluklarımız artar. Bu yüzden eski günleri hatırlayınca içimizde sıcak bir duygu oluşur. Bazen de doğup büyüdüğümüz yerlere karşı derin bir özlem hissederiz. Çocukluğumuzun geçtiği sokaklar, okul yolu, mahalledeki ağaçlar ve komşular unutulmaz hatıralar bırakır. Başka bir yerde yaşamaya başlasak bile bu anılar bizimle birlikte gelir. Aradan uzun zaman geçse bile o yerlere yeniden gitmek isteriz.
İnsan özledikçe sahip olduğu güzelliklerin değerini daha iyi kavrar. Kavuşma umudu varsa beklemek daha kolay olur. Beklenen gün geldiğinde yaşanan mutluluk ise çekilen özlemi unutturur. İnsan hayatında sevgi olduğu sürece özlem de olacaktır. Önemli olan bu duygunun bizi karamsarlığa sürüklemesine izin vermemektir. Sevdiklerimizin kıymetini zamanında bilmeli ve elimizdeki güzel anların değerini anlamalıyız. Çünkü bugün yaşadığımız anlar, yarının özlenen hatıraları olacaktır.
çok güzelmiş bu yazı