Editör
Kendi Düşen Ağlamaz ile İlgili Kompozisyon
Sadece kendi hataları, yanlışları yüzünden zarara uğramış kişinin hayıflanmaya, üzülmeye veya başkalarını suçlamaya hakkı yoktur; Zira kişi yaptığı işin sonuçlarını göze almış, her şeyi peşinen kabullenmiştir. Tüm bunları bildiği halde zarara uğrayıp da ağlayıp sızlamak hoş karşılanacak bir şey değildir.
İnsanlar bazen yapacaklarına kendileri karar verirler. Hatta çevresindeki insanların tüm uyarılarına rağmen, kendi bildiklerini okurlar. Nihayetinde de zarara uğrarlar. Oysa kendilerine yardım etmek, doğruları göstermek isteyenlerin fikirlerini önemseyip uygulasalardı, belki de zarara uğramayacaklardı.
Aynı zamanda insan, kendi sebep olduğu kötü durumlara çok üzülmez. Çünkü en başta, her şeyin kendi elinde olduğunu ve olacakları önceden kabullendiğini bilir. Ancak kendi isteği dışında, başkalarını zorlamaları yüzünden zarara uğramış kişinin üzüntüsü büyük olur; çünkü belki de zarara uğrayacağını kestirdiği halde o işi yapmaya zorlanmıştır.
Geçen yaz mahallede arkadaşlarımla bisiklet sürüyorduk. Yolun sonunda dik bir yokuş vardı. Annem daha önce oradan hızlı inmemem gerektiğini söylemişti. Arkadaşlarım da frenlerin zayıf olduğunu görünce beni uyardı. Ben ise kendime fazla güvendim ve onları dinlemedim.
Bisikletle yokuştan inmeye başladığımda her şey önce eğlenceli geldi. Rüzgâr yüzüme vuruyor, daha da hızlanıyordum. Sonra frene bastım ama bisiklet hemen durmadı. Kaldırımın kenarına çarptım ve dizim kanadı. Arkadaşlarım koşarak yanıma geldi.
Eve döndüğümde annem dizimi temizlerken bana kızmadı. Sadece “Seni bunun için uyarmıştım,” dedi. O an söyleyecek söz bulamadım. Çünkü kimse beni zorlamamıştı. Uyarıları duymuş, tehlikeyi bilmiş ama yine de kendi bildiğimi yapmıştım.
O gün “Kendi düşen ağlamaz” sözünü daha iyi anladım. İnsan bazen yaptığı yanlışın sonucuna katlanmak zorunda kalır. Başkalarının uyarısını dinlemeden hareket eden birisi, sonuçlarına da katlanır. Çünkü insan kendi seçtiği yolun sonucunu da kabul etmelidir.