Editör
Yalnızlık ile İlgili Kompozisyon 1
İnsanlara en zor gelen duygulardan birisi yalnızlıktır. Esasen yalnızlık ancak ve ancak Allah’a mahsustur. Bu yüzdendir ki insanların tek başına yaşam sürmeye çalışması çok zordur.
Herhangi bir toplumdan kendini soyutlamış, kendisini yalnız yaşamaya mahkum etmiş bir insan zamanla yalnızlığa katlanamaz hale gelir. İnsan toplumsal bir varlıktır. Toplum içinde yaşamalıdır ki bu sosyalliğinin gereksinimlerini yerine getirebilsin. Her insan, başka insanlarla konuşma, dertlerini paylaşma gereği hisseder. Bunu yaparak içinde birikmiş sıkıntılarını da hafifletmiş olur. Dertlerini sıkıntılarını kimseyle paylaşmayan kişi, o dert ve sıkıntılarının daha da büyümesine ve çekilmez bir hal almasına sebep olur.
Yalnızlık insanı olumsuz şekilde etkiler. Etkisi bir anda belli olmaz. ancak uzun süre yalnız kalmış, insanlarla olan bağını koparmış insanlar zamanla depresyon gibi rahatsızlıklarla boğuşmak zorunda kalır. Her insan arkadaşlar edinmeli, evlenmeli ve toplum içinde yaşamalıdır.
Yalnızlık ile İlgili Kompozisyon 2
Yalnızlık, insanın kendini tek başına hissetmesidir. Bazen gerçekten yanımızda kimse olmaz. Bazen de insanlar arasında olsak bile içimizde bir boşluk hissederiz. Bu yüzden yalnızlık yalnızca sessiz bir odada kalmak değildir. İnsan kimi zaman kendi isteğiyle yalnız kalmak ister. Çünkü herkesin dinlenmeye ve düşünmeye ihtiyacı vardır. Böyle anlarda kişi kendini daha iyi dinler. Yaşadıklarını, hatalarını ve yapmak istediklerini daha rahat fark eder.
Bu tür yalnızlık insana zarar vermez. Kısa süreli olduğunda insanı toparlar. Kalabalığın bizi yorduğu zamanlarda sessizlik iyi gelebilir. İnsan bazen kimseyle konuşmadan da kendine gelmeyi başarır. Bir de insanın istemeden yaşadığı yalnızlık vardır. İşte bu duygu daha ağırdır. Derdini anlatmak ister ama dinleyen birini bulamaz. Sevindiği zaman bunu paylaşacak kimse olmadığını görünce içi burkulur. İnsan paylaşarak rahatlayan bir varlıktır. Üzüntüsünü anlattığında yükü hafifler. Mutluluğunu paylaştığında sevinci artar. Bu yüzden sürekli yalnız kalmak insanın içini yavaş yavaş yorar.
<p”>Bazı insanlar ailelerinin yanında bile yalnız hisseder. Çünkü aynı evde yaşamak her zaman anlaşılmak anlamına gelmez. İnsan bazen en yakınına bile derdini açamaz. O zaman kalabalık bir ev bile sessiz gelir. Yalnızlık insanı içine kapatabilir. Kişi zamanla konuşmak istemez. Eskiden sevdiği şeyler bile ona uzak gelebilir. Bu yüzden yalnız kalan birini fark etmek ve ona yaklaşmak gerekir. İnanan bir insan için yalnızlık daha farklı düşünülür. Çünkü insan bilir ki Allah her an onu görür ve duyar. Kimse halini anlamasa bile Allah kulunun içinden geçeni bilir. Bu düşünce insana sabır verir. Yalnız kalan insan umudunu kaybetmemelidir. Çünkü hayat aynı şekilde sürüp gitmez. Bugün yanında kimse yok gibi görünen birinin yarın iyi dostları olabilir. İnsan bazen en güzel insanlarla hiç beklemediği zamanda karşılaşır.
Bu yüzden yalnızlık yaşandığında hemen karamsarlığa kapılmamak gerekir. İnsan kendini tamamen kapatmamalıdır. Birine selam vermek, hal hatır sormak bile yeni bir kapı açabilir. Yalnızlığı azaltmanın yolu bazen küçük bir adımla başlar. Yalnızlık bazen insanı dinlendirir, bazen de üzer. Önemli olan bu duygunun içinde kaybolmamaktır. İnsan hem kendini dinlemeyi bilmeli hem de sevdikleriyle bağını koparmamalıdır. Çünkü paylaşılan hayat daha kolay ve daha anlamlı olur.
Önerilen Yazı: Adalet ile İlgili Kompozisyon