Mahkeme Kadıya Mülk Değil
Bu dünyada nasıl ki hiçbirimiz kalıcı değilsek; bulunduğumuz makamlarda da ebedi kalacak değiliz. Kamuya bağlı bir görevi üstlenen kişi, o görevde sürekli kalacak değildir. Kendisini o makamın devamlı sahibi görüp olur olmaz işler yapanlar ziyana uğrayabilirler.
Her zaman adaleti sağlamaya çalışmak, ne olursa olsun insanlığı unutmamak gerek. Bir mahkemenin başkanı kadıdır; yani günümüzdeki tabiriyle hakimlerdir. Düşünün ki hakimler kendini sarsılmaz güç olarak görüyor ve kendi kafalarına, menfaatlerine göre hüküm veriyor. Peki, böyle bir hakimin o görevde sürekli kalacağı garanti midir? Belki de gün gelecek, kendisi o makamdan alınacak ve yaptığı adaletsizliklerin, hükümsüzlüklerin acısı kendisinden kat kat çıkarılacaktır.
Kişi bu dünyadaki mevkisinden, kariyerinden çok, Allah ve insanların gönlündeki makamına bakmalıdır. Her şey gelip geçici iken hak yemek, adam kayırmak, kendini üstün görmek akıllı insanların işi değildir.
Mahkeme Kadıya Mülk Değil Kompozisyon
Giriş: “Mahkeme kadıya mülk değil” atasözü, kimsenin bulunduğu makamda ebedi olarak kalamayacağını ifade eder. Bu atasözü, kamu görevlerinde sürekliliğin ve kalıcılığın mümkün olmadığını, her zaman bir değişim sürecinin yaşanacağını belirtir. Her birey, görevde olduğu süre boyunca adaletli ve sorumlu bir şekilde hareket etmelidir.
Gelişme: Bu dünya üzerinde hiçbir şey kalıcı değildir. Tıpkı hayatın geçici olduğu gibi, kamu görevlerinde de kalıcılık söz konusu değildir. Bir kişi, bir kamu görevinde ne kadar uzun süre kalırsa kalsın, o görevde kalma süresi sonunda başka bir kişiye devredilecektir. Bu değişim süreci, kişinin o görevdeyken yaptıklarıyla ilgili bir değerlendirme yapılmasını kaçınılmaz kılar.
Özellikle kamu hizmetlerinde görev alan bireylerin, kendilerini o makamın kalıcı sahibi olarak görmeleri tehlikeli olabilir. Eğer bir kişi, görevde bulunduğu süre boyunca yalnızca kendi menfaatlerini gözetir ve adaletsiz davranışlarda bulunursa, bu durum kendisinin ileride büyük bedeller ödemesine yol açabilir. Örneğin, bir hakim kendini dokunulmaz görüp tarafsızlıktan uzaklaşırsa, bu kişinin yaptıkları, görevinin son bulmasının ardından adalet önünde hesap vermesine neden olabilir.
Bir makamda bulunmanın, kişisel çıkarlar için bir fırsat olarak görülmesi büyük bir yanılgıdır. Kamu görevlerinin, topluma hizmet amacı güden kutsal bir sorumluluk olduğu unutulmamalıdır. Görevde olan kişiler, bu görevdeyken adaletli ve tarafsız davranmalı, insan haklarını ve etik değerleri gözetmelidir. Zira bu görevlerdeki geçici süre, kişisel menfaatleri değil, kamu yararını ön planda tutmayı gerektirir.
Her şey geçicidir ve bu geçiciliği unutmadan, görevdeki insanlar Allah’ın ve toplumun gönlündeki gerçek makamlarına odaklanmalıdır. Hak yeme, adam kayırma ve üstünlük taslama gibi davranışlar, kişinin kariyerini ve itibarını zedeleyebilir. Bu yüzden, makam ve görevde kalma süreleri geçici olsa da, kişinin insanlık ve adalet anlayışındaki kalıcılık önemlidir.
Sonuç: “Mahkeme kadıya mülk değil” atasözü, geçici olan dünya hayatında ve kamu görevlerinde kalıcılığın mümkün olmadığını vurgular. Kamu görevindeki kişiler, görevlerini adalet ve sorumluluk anlayışıyla yürütmeli, kendilerini o makamın ebedi sahibi olarak görmemelidir. İnsanlar, makamın geçici olduğunu bilerek, adaletli ve etik bir şekilde davranarak hem dünyada hem de ahirette gerçek değer ve saygıyı kazanabilirler.
MEB