Editör
Kar ile İlgili Kompozisyon
Doğa olaylarının en güzellerinden birisi de kardır. Kar, insanlara her zaman mutluluk vermiştir. Özellikler çocukların en büyük eğlencesi, en büyük hayalidir. Çocuklar bir yıl boyunca karın yağmasını, kardan adam yapmayı, kartopu oynamayı, karda kaymayı veya yuvarlanmayı dört gözle beklerler.
Bir sabah uyanıp da pencereden dışarı bakıp bembeyaz örtüyü gördüklerinde büyük bir heyecan ve sevince kapılırlar. Kar sadece çocuklara değil, büyükler için bile sevinç kaynağıdır. Trafik konusunda çeşitli problemler yaratsa da neşesi, sıkıntısından daha güzeldir. Karın, insanlar ve doğa için de büyük yararları vardır. Bilindiği gibi kışın dağlara yağan karlar ilkbaharda erimeye ve coşkun dereler oluşturmaya başlar. Bu dereler barajları, gölleri, göletleri doldurur, böylece hem ülkenin elektrik ihtiyacı hem de sulama ihtiyacı giderilmiş olur. Yağmur suları toprak tarafından çabucak emilemez. Bu yüzden bu suların çoğu kısa sürede denizlere dökülür ve toprağa işlemez. Oysa yere düşen kar yavaş yavaş eridiğinden, eriyen suların büyük bir kısmı toprağın altına gider. Ve bitkiler için yıl boyunca besin kaynağı olur.
Karın diğer bir faydası da mikropları öldürmesidir. Toprak kar ile örtüldüğünde zararlı mikropların çoğu ölür ve böylece hastalıklar gözle görülür derecede azalır.
Bir kış sabahı erkenden uyandım. Odamın içi her zamankinden daha aydınlıktı. Perdeyi yavaşça araladığımda sokakların bembeyaz olduğunu gördüm. Çatılar, arabalar, ağaç dalları ve kaldırımlar beyaz örtünün güzelliği ile adeta büyülenmiş gibiydi. O an evin içindeki sessizlik bile daha güzel geldi.
Hemen montumu giydim, atkımı boynuma dolayıp dışarı çıktım. Kar ayaklarımın altında çıtır çıtır ses çıkarıyordu. Apartmanın önünde çocuklar toplanmış, kardan adam yapmak için karları yuvarlıyordu. Ben de yanlarına koştum, elimle karı sıkıştırıp kardan adamın gövdesine ekledim.
Bir süre sonra burnumuz kızardı, eldivenlerimiz ıslandı ama kimse eve girmek istemedi. Kartopu oynarken kahkahalarımız sokağın içinde yankılandı. Kar, büyükleri bile çocuk gibi yapmıştı. Babam kapının önündeki karı temizlerken gülümsüyor, annem camdan bize bakıp el sallıyordu.
Akşama doğru eve çıktığımda sobanın yanında ısındım. Pencereden dışarı baktığımda kar hâlâ usul usul yağıyordu. O beyazlık sadece sokakları değil, içimdeki bütün yorgunluğu da örtmüş gibiydi. Kar toprağa su, çocuklara neşe, insanın kalbine de unutamadığı bir hatıra bırakmaya devam ediyordu. Bence kar, gökten düşen beyaz huzur taneleridir çocukluğun sessizce kapımıza gelmesidir. Bazen doğa, en güzel sözünü sessizce söyler.
güzel değil
Bence güzel olmuş adsız (Sen her kimsen), yani ben çok beğendim!
hiç begenmedimm