Az Veren Candan Çok Veren Maldan
Bir insanın cömert olup olmadığı, verdiği malın miktarına göre değil, sahip olduğunun ne kadarını verdiği ile anlaşılabilir.
Bazı kimseler vardır ki verdiği şey azdır; ancak elinde olan da azdır ve verdiğini can-ı gönülden vermektedir. Bazı kimselerin verdiği çoktur; fakat sahip oldukları daha çoktur. Örneğin iki elması olup da birini paylaşan kişi, on elması olup da üç tanesini paylaşan kişiden daha cömerttir denilebilir; çünkü ilk kişi sahip olduğunun yarısını verirken; ikinci kişi sayı olarak daha fazla elma vermiş olsa bile oran olarak daha az vermiştir. Yani ilk kişinin gönlünden kopan daha fazladır.
İnsanları yaptığı iyilikleri, yardımları bu şekilde düşünmek gerek. Zengin insanlar, elindeki mallar ile yardım yaptığında yaptıkları yardım büyük görünmektedir; oysa sahip olduğu mallar ile kıyaslandığında ne kadar az yardım yaptıkları anlaşılabilir.
Bu nedenle bize verilen, bize yapılan yardımın miktarına değil, bunu yapan kişinin elindeki imkanları ne miktarda kullandığına, ne kadar fedakarlık yaptığına bakmalıyız.
Az Veren Candan Çok Veren Maldan Kompozisyon
Giriş: “Az veren candan çok veren maldan” atasözü, bir kişinin cömertliğini ve yardımseverliğini sadece verdiği miktarla değil, sahip olduğu imkanlarla kıyaslayarak değerlendirmek gerektiğini ifade eder. Bu atasözü, bir insanın ne kadar yardım yaptığı değil, ne kadar fedakarlık yaptığına dikkat çeker. Kompozisyonda, bu atasözünün anlamını derinlemesine inceleyecek ve cömertlik ile yardımseverlik arasındaki ilişkiyi ele alacağız.
Gelişme: “Az veren candan çok veren maldan” atasözü, cömertliğin ve yardımseverliğin miktardan ziyade, verilen şeyin değerine ve kişinin fedakarlığına bağlı olduğunu belirtir. Bir kişinin verdiği miktarın, sahip olduğu şeylere oranla ne kadar önemli olduğunu vurgular.
Bazı insanlar, az miktarda mal verirken, ellerinde bulunan şeyler de azdır. Ancak, verdikleri şeyleri canı gönülden ve içten bir şekilde sunarlar. Örneğin, sadece iki elması olan bir kişi, bu elmalardan birini paylaştığında, sahip olduğu şeyin yarısını verdiği için cömertlik gösterir. Diğer taraftan, on elması olan bir kişi, sadece üç elma veriyorsa, bu durumda oran olarak daha az bir şey vermiş olur. Burada önemli olan, kişinin sahip olduğu şeyin ne kadarını verdiğidir.
Bu anlayışla, insanların yardımlarını değerlendirmek daha anlamlıdır. Zengin insanlar büyük miktarda yardım yapabilirler, ancak bu yardımlar, sahip oldukları mal varlığına göre kıyaslandığında çok büyük görünmeyebilir. Örneğin, büyük bir mülk sahibi olan bir kişi, bu mülkün küçük bir kısmını bağışladığında, yardım miktarı büyük olabilir; fakat mülkün büyük kısmı kişide kalmış olur. Bu durumda, yardımın değeri, verilen miktarın değil, kişinin mal varlığına göre kıyaslanır.
Sonuç olarak, cömertliği ve yardımları değerlendirirken, sadece miktarı değil, kişinin ne kadar fedakarlık yaptığına ve elindeki imkanları ne ölçüde kullandığına bakmalıyız. Az miktarda yardım eden bir kişi, sahip olduğu şeylerin çoğunu veriyorsa, bu kişinin cömertliği ve yardımları daha değerli olabilir.
Sonuç: “Az veren candan çok veren maldan” atasözü, cömertlik ve yardımseverliği sadece verilen miktar üzerinden değerlendirmememiz gerektiğini hatırlatır. Bir kişinin cömertliği, sahip olduğu imkanlarla kıyaslandığında ne kadar fedakarlık yaptığına bağlıdır. Bu anlayış, yardımların ve iyiliklerin gerçek değerini anlamamıza yardımcı olur ve her bireyin yaptığı yardımı daha doğru bir şekilde değerlendirmemizi sağlar.
MEB